|

Tegenstrijdig Ibiza
Voor het
eerst hoorde ik van een eiland met de naam
I-B-I-z-A, in 1969 toen ik één verouderde
reisgids ontdekte,
op dat moment reeds behoorlijk versleten, in de bibliotheek van een
vriend.
Meer dan de beschrijving van een
idylisch,
landelijk
eiland, maakte de klank van de
naam,
I-B-I-z-A, indruk op me, een woord, dat voor mij een
zachte, harmonieuze melodie vol
van dromen
en magie was,…
In het zelfde jaar verhaalden wat vrienden me over hun
fantastische vakantie op het
eiland, van de vele artistieke
impulsen, van de ontmoetingen met uiterst aardige mensen,
eilandbewoners, maar ook
vreemdelingen, van uiteenlopend
pluimage, van de ongekende vreugde van zo vele mensen, die er een
geweldige tijd wilden doorbrengen, daarnaast, en hoofdzakelijk, om een
nieuwe, vrije, en creatieve levensvorm te zoeken, in contact zijn met
de eigen
spiritualiteit,
geinspireerd door de
natuur en zonder al te veel toe te geven aan materiële behoeften.
Ik moest nog tot
1973 wachten, alvorens ik kon komen om dit alles met mijn eigen ogen
zien.
Mijn verwachtingen waren inmiddels zo hoog gespannen dat een zekere
teleurstelling niet uit te sluiten was.
Alles wat die de mensen me hadden verteld, was daar, maar ook net een
beetje anders….
De nieuwe manier
van leven was niet zo volstrekt tegengesteld aan
onbelangrijke materiële waarden.
De feesten waren excessief, omdat alcohol en drugs hielpen......
Aangezien ik geen
kunstenaar ben, kon ik de
inspiratie van het
landschap, de
natuur, de
kleuren en het
licht van
Ibiza niet in mooie
schilderijen omzetten, maar ik was wel gevoelig voor haar, hier was
alles, om van te genieten voor
iedereen .......
Drie weken later liet mijn vakantie me zitten met
gemengde gevoelens, ik had er van genoten, maar ook ........
Ik hoefde
dat niet dieper te onderzoeken, de roep van magische klank
I-B-I-z-A en de wens om mijn leven te veranderen lieten me
niet met rust.
In
1976 keerde ik terug, om te blijven.
Ik begon
met „een nieuw leven“,
in een boerderij zonder elektriciteit en water, in de bergen, dichtbij
San Juan.
Voor mij, die uit de grote stad kwam, betekende dat vooral dat ik mijn
angsten moest overwinnen, die ongekend groot waren, hetgeen ik zelfs niet
had gedacht, en die me verregaand in hun macht hadden.
Mijn buren leefden nog het traditionele boeren-plattelandsleven,
volledig onaangeroerd door toerisme.
Zij behandelden me met nieuwsgierigheid, en werden een beetje verrast
door dit vreemde schepsel, dat plotseling in hun midden opgedoken was,
en dat niets over hun dagelijks leven kende en ook hun hun taal niet
begreep.
Maar zij lieten me, als een gast delen.
Eerstens bezocht een zeventig-jaar oude grootmoeder me meerdere keren
per dag, die me veel vertelde, haar liedjes voor me zong, en mij tijdens
haar bezoekjes leerde hoe je moest „werken“,
omdat zij in de veronderstelling verkeerde dat ik dat nog nooit in mijn
leven gedaan zou hebben.
Wij begrepen elkaar zeer goed, zonder te weten hoe ........
Ondanks
deze hartelijke ontvangst in de kring van buren, moest ik vechten om
mijn plek hier te vinden. De eerste vijf jaar op het eiland was
niet gemakkelijk, ik bracht ze door in vrijwillige eenzaamheid.
Toen moest ik naar „het
normale systeem „terugkeren, en een baan vinden in de
toeristen industrie, omdat dat
voor mij nu de enige overgebleven mogelijkheid was om hier te leven,
maar in de stad, niet op het platteland.
In de meer dan dertig jaar, wat ik hier nu al leef, zag ik verregaande
veranderingen, noch het eiland, noch mensen, zijn nog hetzelfde
...........
Het landschap, in veel delen van het eiland, werd vernietigd door teveel
de bouw activiteit, maar men
kan nog steeds de spirit van het
landelijke Ibiza ervaren, een klein stukje buiten de dorpen
en de toeristische oorden.
De mensen
wijden hun leven aan het verdienen van geld, maar er zijn nog velen, die
binnen alle mogelijkheden van het leven experimenteren, en constante
vernieuwing van ideeën zoeken, waarvoor
Ibiza nog steeds een bron van
inspiratie en
zelfs spiritualiteit is.
De Magie van het eiland laat hen nog steeds niet los.
Aangezien ik houd van
verhalen vertellen, heb ik alle ruimte als
reisgids om mensen, die
dat willen, van de speciale sfeer van
Ibiza te laten genieten en om het eiland beter te leren
kennen.
  
door IBIZA
GIDS: Sabine
Teipel
Lid van
de A.P.I.T.I.F
- Vereniging van
OFFICIËLE TOERISTISCHE GIDSEN voor Ibiza en Formentera

|